Route 2/dag 3: Echternach – Mullerthal (18 km)
Deze etappe ging ik niet alleen op pad, want het was weekend en Bart wandelde een dagje mee. Hij was de avond voordien laat in de nacht, na het werk, vanuit Amsterdam overgekomen en ging zo een dagje mee op de trail.
INHOUD
We volgden gewoon het verdere verloop van route 2, richting het dorpje Mullerthal, waaraan deze trail zijn naam dankt. Dit stuk hadden we al eerder gedaan, in 2016 met de kinderen en later opnieuw in 2019 samen met mijn broer en zijn jongste dochter. Terwijl we verder klommen en ons een weg baanden over de rotsen en smalle paden, kwamen er hier en daar flarden van die eerdere tochten terug boven. Soms herkende ik een passage meteen, soms pas wanneer ik net op zo’n zelfde plek weer stond.
Het blijft een pittig en technisch stuk, met stevige klimmetjes en afdalingen, maar tegelijk zonder twijfel het mooiste van de hele trail. Net die mix van uitdaging en schoonheid maakte dat ik hier vandaag opnieuw met veel enthousiasme door trok.
Samen op pad
Vanuit Echternach klommen we eerst opnieuw richting het uitkijkpunt Trooskneppchen, met het mooie zicht over de stad en de basiliek beneden ons. Daarna verdwenen we opnieuw volledig in het typische Mullerthaldecor: smalle doorgangen tussen rotsen, kronkelende bospaden, houten bruggetjes en diepe spleten waar het soms bijna leek alsof we door een natuurlijk labyrint wandelden.
Onderweg passeerden we opnieuw de Wollefsschlucht, Perekop en Huel Lee, waar de sporen van de vroegere molensteenwinning nog duidelijk zichtbaar bleven in de rotsen. Het blijft bijzonder hoe natuur en geschiedenis hier voortdurend in elkaar overvloeien.
Gelukkig had de chillnamiddag van gisteren mijn benen toch wat deugd gedaan, want het wandelen voelde vandaag alweer een stuk beter aan. Nog steeds vermoeide spieren, maar minder protest dan de dagen voordien.
Door het mooiste deel van de trail
Hoe verder we wandelden, hoe indrukwekkender het landschap opnieuw werd. Gigantische rotsformaties, smalle kloven, trappen, bruggetjes en passages waar je soms echt moest klauteren of je tussen de rotsen wringen.
Onze tocht bracht ons uiteindelijk tot aan de Schéissendëmpel, dé iconische plek van het Mullerthal. De kleine waterval met het stenen bruggetje blijft zonder twijfel prachtig, al moesten we het uitzicht daar wel delen met heel wat andere wandelaars. Dat dit één van de bekendste plekjes van Luxemburgs Klein Zwitserland is, werd meteen duidelijk.
Vanaf hier zou ik morgen weer solo verdergaan, maar eerst wandelden we nog terug richting het dorpje Mullerthal. Daar ploften we neer op een terrasje voor een welverdiende deca-cappuccino terwijl we wachtten op de bus die ons terugbracht naar Echternach.
Koken in de buitenkamer…onder een paraplu
We hadden die dag trouwens ontzettend veel geluk gehad met het weer. De voorspelde regen was netjes weggebleven tijdens het wandelen en barstte pas helemaal los toen we terug aan het Hexenhäuschen kwamen. Timing waar ik perfect mee kon leven.
Alleen bleek buiten koken plots een iets grotere uitdaging dan gehoopt. Ik trok nog even richting receptie met de vraag of we ergens beschut ons avondeten konden klaarmaken — champignons, paprika en ravioli met zalm stond op het menu — maar dat bleek helaas niet mogelijk.
Dus improviseerden we maar. De paraplu ging open boven het terrasje van het huisje en daar stonden we dan ons avondeten te koken terwijl de regen met bakken uit de lucht viel. Het contrast met de zonnige dagen ervoor kon haast niet groter zijn. De warme lentezon had plaatsgemaakt voor typisch grillig aprilweer waarbij je op een paar uur tijd alle seizoenen leek te passeren.
Maar eerlijk… net dat had ook weer iets gezelligs. Ondanks onze nogal primitieve buitenkeuken smaakte de warme maaltijd heerlijk.
De perfecte afsluiter van de dag
Gezien ik de auto mee had, had ik wat extra spullen kunnen meenemen. Later op de avond kwamen de gezelschapsspelletjes dan ook boven: Uno, Rummikub en het dobbelspel Clever. Binnen in het kleine huisje was het met twee personen toch behoorlijk krap, dus bleven we nog een hele tijd buiten onder de paraplu zitten terwijl de regen zacht bleef neertikken rondom ons.
Eigenlijk had dat ook wel iets gezelligs. Buiten onder de paraplu nog wat nagenieten van de dag terwijl de regen rondom ons bleef vallen. Intussen was de temperatuur stevig gezakt. Het voelde plots meer als een natte herfstavond dan als een lentedag in april.
Toch stoorde dat allemaal niet echt. Na een dag vol kilometers, rotsen en klimwerk was een warme trui, een spelletje en wat gezelschap eigenlijk meer dan genoeg.
Een dag vol natuur, uitdaging en gezellig gezelschap — eentje om te koesteren.
Praktische info:
- Info Mullerthal trail: website: https://www.mullerthal-trail.lu/nl/mullerthal-trail
- Totale Lengte trail: 112 km (verdeeld in route 1, route 2 en route 3)
- Info openbaar vervoer: app: Mobiliteit.lu (gratis busvervoer in Luxemburg)
- Overnachting: Camping Echternachbrücke: https://echternacherbrueck.de
- Voor meer praktische info over de Mullerthal Trail verwijs ik naar blog 1 (dag 0): https://wandering-footprints.com/2026/05/16/mullerthal-trail-alleen-op-pad/#praktische-info
