Ronddwalen door Porto: 9,2 km – 375 HM+
En we zijn weer vertrokken! De reis begint al vroeg, héél vroeg. Om 03.45 uur werp ik een blik op de wekker en overweeg nog even om verder te slapen… tevergeefs. Max, onze kat, vindt het een uitstekend moment om naar buiten te willen, en wie ben ik om hem tegen te houden? Eenmaal uit bed is er geen weg terug—de dag is begonnen.
Ondanks het vroege opstaan slagen we er toch in om op het laatste moment op het perron te belanden voor de IC-trein richting Zaventem. Niks nieuws, een beetje spanning hoort erbij!
In Zaventem wordt al snel duidelijk dat de Paasvakantie begonnen is. Lange rijen, gehaaste reizigers en een gestage stroom mensen die zich door de controlepunten wurmt. Wanneer we onze diabolo-pas scannen, sluiten we braaf aan in de rij. De wachttijd sleept aan, en dan… gaat bij de scanner het alarm af. Uiteraard bij mij. Een grondige controle volgt—oorzaak? Het slotje en de beugel van mijn sport-BH. En ik ben niet de enige vrouw die eruit gepikt wordt, terwijl de heren moeiteloos doorlopen. Ach ja, we nemen het erbij. Onze rugzakken moeten ook nog manueel gecontroleerd worden, dus van ontspannen door de luchthaven wandelen komt weinig in huis. Met nog een kwartiertje op de klok weten we snel een koffie en een drankje te bemachtigen. En natuurlijk, nog een laatste toiletbezoek—waarbij wij dames, zoals altijd, weer keurig in de rij staan. Om 10.00 uur stipt staan we klaar om te boarden. Porto, here we come!
Na een vlotte metrotrip vanaf de luchthaven staan we in het hart van Porto. Inchecken in ons appartement kan nog niet, dus we trekken meteen naar de Kathedraal om onze eerste stempels te bemachtigen voor onze Camino. De eerste uitdaging dient zich al snel aan: Porto is een stad van hoogtemeters en dat voelen we meteen in de benen. Maar de klim naar de toren van de kathedraal is het dubbel en dik waard—wat een uitzicht! De stad, de Douro en de imposante Luís I-brug (die verdacht veel wegheeft van een ontwerp van Eiffel) liggen aan onze voeten. Daar gaan we straks na het inchecken en opfrissen naartoe!
Kathedraal van Porto (Sé do Porto)
Een bezoek aan de Kathedraal van Porto, lokaal bekend als de Sé, is absoluut de moeite waard. Deze imposante kathedraal, gelegen op één van de hoogste punten van de stad, dateert uit de 12e eeuw en combineert romaanse, gotische en barokke stijlelementen. Naast het indrukwekkende interieur en het sierlijke klooster met prachtige azulejo-tegels, biedt de kathedraal ook een schitterend uitzicht over Porto en de Douro-rivier. Een plek vol geschiedenis en rust, midden in het levendige hart van de stad.
Met twee verse stempels op zak zoeken we een gezellig eethuisje om even op adem te komen. Daarna is het tijd om ons appartement op te zoeken. De eigenaar heeft de code vrijgegeven, dus we kunnen zo naar binnen. Klein detail: dat betekent wél nog drie verdiepingen trappen op. Ach, beschouwen we het maar als een warming-up voor morgen.
Na een verfrissende douche en een korte rustpauze gaan we opnieuw op pad—zonder rugzak deze keer. We dalen af naar de Douro en belanden op een sfeervolle promenade, waar aan de ene kant het water schittert en aan de andere kant gezellige café’s en restaurants lonken. Toeristenboten varen af en aan en in de verte lonkt de Luís I-brug. Tijd om die van dichterbij te bekijken!
De Ponte Dom Luís I in Porto is meer dan een brug; het is een van de meest herkenbare symbolen van de stad. Deze indrukwekkende dubbele boogbrug overspant de rivier de Douro en verbindt de historische stad Porto met Vila Nova de Gaia, aan de overkant. Gebouwd tussen 1881 en 1886 door de Belgische ingenieur Théophile Seyrig, is de brug een technisch meesterwerk. Het ontwerp werd gekozen uit meerdere inzendingen, waaronder die van de beroemde Gustave Eiffel, Seyrig’s voormalige partner.
Bij haar voltooiing was de Dom Luís I-brug de langste ijzeren boogbrug ter wereld, met een overspanning van 172 meter. Vandaag de dag is de brug niet alleen een belangrijke verkeersader, maar ook een populaire wandelroute. Het biedt een panoramisch uitzicht over Porto en de Douro, en trekt jaarlijks duizenden bezoekers die genieten van het uitzicht en de iconische architectuur. Het bovenste niveau is nu vooral bekend om de metro, terwijl het onderste niveau openstaat voor voetgangers, bussen en taxi’s.
De Ponte Dom Luís I is een levende getuige van de vooruitgang van de 19e eeuw en blijft een van de meest geliefde bezienswaardigheden van Porto.
De brug oversteken kan op twee manieren: te voet via een klim van meer dan 300 treden óf met de teleférico. Maar wij, eigenwijs als we zijn, kiezen voor de sportieve optie en beginnen vol goede moed aan de klim. Eenmaal boven hangt onze tong bijna op onze schoenen, maar het uitzicht vanaf de brug doet ons de inspanning meteen vergeten. Hier raast de metro op een haar na langs het voetgangerspad, wat een extra thrill geeft aan de oversteek.
Aan de overkant zien we een gezellige drukte op de Gaia-heuvel. Muziek klinkt, mensen zitten in groepjes bij elkaar en een band brengt de sfeer er goed in. We laten ons even meeslepen en genieten van de muziek, de sfeer en het adembenemende uitzicht over Porto. Maar de avond is nog jong, dus we trekken verder naar het klooster boven op de heuvel. Jep, nóg een stevige klim. Maar als de zon langzaam ondergaat en de stad in een warme gloed zet, weten we: dit was het absoluut waard.
Wanneer we weer beneden zijn, schuiven we aan bij een restaurant en bestellen een kaas- en charcuterieschotel met olijven en druiven. Geen zware kost, want de lasagne van eerder zit nog wat dwars… en dat hebben we later op de avond geweten 🙈.
Met een thee in de hand plannen we onze eerste echte wandeldag. Morgen begint het avontuur pas écht. Nu nog hopen dat onze maag en darmen zich koest houden…
