Toen er voor woensdagavond flink wat sneeuw werd voorspeld, was ik in eerste instantie een beetje sceptisch. Vaak wordt er wel sneeuwpret aangekondigd, maar of het daadwerkelijk valt… dat is altijd nog de vraag. Dit keer had het weerbericht gelijk en begon het rond 18u00 te sneeuwen. Al snel bedekte een laag sneeuw de grond en het zag er prachtig uit. Nu hopen dat het blijft liggen tot vrijdagnamiddag, want dan kunnen we eindelijk gaan genieten van een sneeuwwandeling.
INHOUD
Terrils of de Voeren?
Ik had al snel een bestemming in gedachten: ofwel één van de Terrils ofwel de Voeren. Niet te ver weg, aangezien ik pas rond 13u00 thuis zou zijn van stage en het ‘s avonds al snel donker wordt. Bart besloot uiteindelijk te gaan voor de Voerstreek. Hij had een wandeling van zo’n 15 km in gedachten, maar toen we rond 15u15 in ‘s Gravenvoeren (Fouron-le-Comte) aankwamen, wisten we dat we die afstand niet meer voor het donker zouden kunnen afleggen. Dus moesten we op zoek naar een andere optie. De Altenbroekwandeling, met een afstand van ongeveer 10 km, biedt een prima alternatief. Hoewel we deze route al vaker hebben gelopen, zal de sneeuw het landschap ongetwijfeld een geheel andere uitstraling geven.
Via gestrooide wegen naar sneeuwpracht
Gelukkig liggen de wegen richting ’s Gravenvoeren er goed bij. De snelwegen zijn sowieso gestrooid, maar ik maakte me een beetje ongerust over de binnenwegen. Toch blijkt ook hier alles goed berijdbaar te zijn. Het is zelfs opvallend dat er hier in de Voeren minder sneeuw ligt dan bij ons… Oeps, dat zou wel eens een tegenvaller kunnen zijn. Mijn zorgen blijken gelukkig ongegrond, want zodra we in de velden komen, worden we getrakteerd op een adembenemend sneeuwlandschap.
Altenbroekwandeling in de sneeuw: een winterwonderland in de Voeren
Als je de Altenbroekwandeling in de Voeren al eens hebt gelopen, weet je dat deze route prachtig is. Maar in de winter, wanneer de sneeuw het landschap bedekt, krijgt de wandeling een compleet nieuwe dimensie. De 10 km lange route leidt je door een betoverend winterlandschap, waar de natuur in de sneeuw verandert in een serene, rustige wereld. Perfect voor een winterwandeling, waar je de drukte even achter je kunt laten.
Een wandeling door een sneeuwdecor
We starten de wandeling aan de kerk van ’s Gravenvoeren…nu ja, eigenlijk een zijstraat eerder. Daar ligt een ruime parkeerplaats, die op dit moment bijna leeg is, maar op een zonnige lentedag vaak goed gevuld is met auto’s en zelfs campers.
Het pad voert ons onmiddellijk hogerop, langs open velden die bedekt zijn met een prachtig sneeuwtapijt. We volgen het pad een tijdje verderop en mogen daarna rechts afslaan naar een dalend pad. Dat afdalen is toch wel een beetje spannend, aangezien modder en sneeuw het pad behoorlijk glad hebben gemaakt. Je moet goed opletten waar en hoe je je voeten plaatst. Ik had mijn wandelstokken meegenomen, maar besloot ze op het laatste moment in de auto te laten. Achteraf gezien heb ik daar toch een beetje spijt van, al is het ook een goede oefening om meer op mijn eigen voeten en benen te vertrouwen.
We komen uit in een bos, die in de sneeuw veranderd is in een sprookjesachtig decor. De takken van de bomen hangen lager door het witte poeder. De paden zijn bedekt met ijs en sneeuw, maar begaanbaar. Omdat het niet te zwaar is, kunnen we rustig van het moment genieten zonder dat de wandeling fysiek te veel van ons vraagt.
Als we even later door de weilanden lopen, kijken we uit over de glooiende heuvels van de Voeren, die nu in hun winterse rust liggen. De sneeuw maakt alles net iets magischer. De lucht is helder en kleurt geel-oranje door de ondergaande zon. Even stil blijven staan en het uitzicht in je opnemen is dan ook een absolute aanrader.
Wanneer we weer het bos in wandelen, wacht ons een flinke klim. Hoewel het makkelijker is dan het dalen, krijg ik het al snel behoorlijk warm door de verschillende lagen die ik draag. Na een korte stop, waarin ik mijn pull in mijn rugzak stop, zetten we onze weg verder. Het klimmen gaat nu weer een stuk makkelijker.
De Voer is nu uitgegroeid tot een heuse, snelstromende waterloop. We blijven even staan, want het is een prachtig zicht hoe deze beek zich door het witte landschap slingert.
Daarna moeten we een stuk langs de weg. Het is inmiddels al avond en je merkt dat de kou weer toeneemt. De weg is glad en af en toe heb je het gevoel dat je al schaatsend naar de volgende stap glijdt, maar we blijven zonder kleerscheuren overeind.
Wanneer we het dorpje weer binnenlopen, besluiten we eerst nog even te pauzeren in het Blankthys Hotel voor een warme kom tomatensoep met balletjes en brood. Het is de perfecte manier om de koude uit onze benen te krijgen en even op te warmen. Na deze korte stop zetten we onze weg huiswaarts voort, voldaan van de frisse wandeling en de hartige maaltijd.
Praktische tips voor de Altenbroekwandeling in de sneeuw
- Draag stevige wandelschoenen met profiel: De paden kunnen glad zijn of bedekt met diepe sneeuw, dus goede schoenen met grip zijn belangrijk.
- Check het weer: In de winter kan het weer snel omslaan. We kijken altijd even naar de weersvoorspelling voordat we op pad gaan, vooral als we later op de dag willen wandelen.
- Kleed je in laagjes: Het kan behoorlijk koud zijn, maar tijdens het wandelen krijg je het snel warmer. Zeker met de hoogtemeters erbij. Zorg dus dat je je kleding aan kunt passen.
- Neem een thermosfles mee: Warm drinken onderweg is heerlijk, vooral als het een beetje kouder is.
- Zorg voor licht: Het wordt snel donker, dus vertrek op tijd of neem een zaklamp mee als je langer blijft.
De Altenbroekwandeling: praktisch
- Start: Bezoekerscentrum Voerstreek, Pley 13, 3798 ’s Gravenvoeren
- Afstand: 10 km
- Hoogtemeters: 207 HM+
- Te volgen knooppunten: 24 – 23 – 22 – 34 – 35 – 40 – 41 – 42 – 53 – 52 – 51 – 50 – 43 – 44 – 32 – 33 – 34 – 22 – 23 – 24
- Wandelkaart Voerstreek: te verkrijgen in het bezoekerscentrum (tegen betaling)
- Gratis parking Boomstraat 29, op wandelafstand van het bezoekerscentrum.
- Niet geschikt voor rolstoelen en kinderwagens
