Plezierwandeling in de Hoge Venen (Ternell) en het Hertogenwald.

Onze zondagse wandeling bracht ons deze keer opnieuw naar de Hoge Venen. Meestal komen we hier alleen in de winter, wanneer de natuur zich hult in een magisch wit tapijt. Maar dit keer trokken we er zonder sneeuwschoenen op uit, op zoek naar een nieuw stukje natuurpracht.

We vonden deze route via www.ostbelgien.eu, een website die ons al vaker op prachtige wandelingen heeft getrakteerd. En ook deze keer stelde het niet teleur! Ik wist vooraf niet goed wat te verwachten, maar het bleek opnieuw een pareltje. 

INHOUD

Tussen naaldbomen en langs de Helle

Rond 10u15 vertrekken we richting de Hoge Venen en ongeveer een uur later parkeren we bij Haus Ternell. Er is op dat moment nog voldoende plaats, een meevaller! De zon laat zich zien en het blijft droog, maar de aangename 20°C van vorige week heeft plaatsgemaakt voor een frisse 7°C… en dat voelt behoorlijk koud!

We slaan linksaf naast Haus Ternell en volgen het pad. Bij de chalet La Cabane Forestière de Ternell moeten we even opletten: je moet rechts van de chalet blijven om achterlangs op het juiste pad te komen. Het staat best goed aangegeven, maar toch is het even verrassend, zeker omdat er iets verderop ook een weg loopt.

Perfecte plek voor een drankje of hapje na de wandeling.

Al snel wandelen we een avontuurlijker stukje in, tussen hoge naaldbomen. Naast ons kronkelt een riviertje mee met het pad, wat de sfeer helemaal af maakt. Dit stukje doet me denken aan de Chefna-vallei en de Hoëgne-wandeling… en dat betekent: puur genieten! Dankzij de vele brugjes kunnen we de rivier keer op keer oversteken zonder natte voeten te krijgen.

Rust en ruimte in het bos

Het bos straalt een heerlijke rust uit… af en toe weerklinkt het gefluit van vogels, maar verder heerst er een bijna magische stilte. 

We zijn niet de enigen op het pad, maar het voelt allesbehalve druk aan. Iets verderop zit een groep van ongeveer vijftien wandelaars samen te lunchen – een stille getuige van hoe uitgestrekt dit gebied is, waar iedereen zijn eigen plekje vindt om van de natuur te genieten.

Het kleine riviertje is ondertussen overgegaan in de wervelende Helle, waarlangs we een lange tijd wandelen over boomwortels en rotsen. Soms stroomt de rivier vlak naast ons, dan weer buigt het pad af en verdwijnt ze even uit zicht. Op andere momenten horen we haar onder ons kolken, terwijl we hogerop door het bos wandelen. 

Aan het einde gaat het pad steil omhoog, waarna het naar rechts afbuigt en we een lang stuk langs verharde weg verder wandelen. Hoewel dit deel van het pad verhard is, voelt het allesbehalve eentonig. Nog even en de hoge bomen met hun kale takken zullen weldra terug ontknoppen in frisgroene blaadjes en zal deze wandelweg de levendigheid van de lente verwelkomen. 

Kou hebben we het niet meer en de jassen verdwijnen in de rugzak. Toch moet ik toegeven dat mijn drie lagen – merino onderlaag, merino T-shirt en dun Salomon-vestje – net iets te koud zijn. Ik had beter een dikker vest kunnen meenemen. Maar eerlijk gezegd, liever iets te koud dan zwetend in mijn donsjas aan.

Af en toe verlaten we even het pad om te genieten van andere uitzichten. We hoeven niet ver te gaan, gewoon een korte afslag om de uitgestrekte vlakte van de Venen in ons op te nemen.

Over wijdse Venen, vlonders en ijzige wind

Wanneer we de 630 meter hoogte bereiken bij het Brackvenn, voelen we meteen hoe ijzig de wind is. Hier, op de open vlakte, krijgt de wind vrij spel – en warm is ze allesbehalve. Dus… rugzak af, de warme jas weer aan. Die komt nu goed van pas! De wind snijdt zelfs door mijn wandelbroek heen en ondanks de zon krijg ik het niet warm.

Bij parking ‘Grenzweg’ steken we over en duiken we echt de vennen in. Hier wandelen we weer over zandpaden en volgen we de vele vlonders die dit landschap kenmerken. Vandaag valt het mee – het is minder drassig dan verwacht, al staan sommige stukken nog onder water. De vlonders zelf zijn in verrassend goede staat, stevig en goed begaanbaar. Alleen hier en daar ontbreekt een plank of is een steunpaal gebroken, dus af en toe is opletten geblazen.

Ondanks de koude is het heerlijk wandelen. We blijven zoveel mogelijk door de vennen trekken, ook al geeft de GPX een andere route aan. Dit pad is simpelweg mooier en gevarieerder – en daar gaan we voor!

Wanneer we de vennen verlaten, blijken alle bankjes al bezet door andere wandelaars – of staan ze net in de schaduw. En omdat we inmiddels tot op het bot verkleumd zijn, zoeken we liever een plekje in de zon. Een bankje vinden we niet, maar even verderop spotten we een dikke boomstam die perfect in het zonlicht ligt.

Net op het moment dat ik mijn wrap met kip en groenten tevoorschijn haal, verdwijnt de zon achter de wolken. Typisch! We blijven dus niet te lang zitten, eten snel onze lunch en drinken onze warme thee… al is die door de kou al flink afgekoeld. Gelukkig nog net lauw genoeg om ons een beetje op te warmen. Daarna trekken we weer verder. We hebben nog een stukje te gaan. 

We volgen de rand van de uitgestrekte Venen nog een tijdje voordat we opnieuw het Hertogenwald in duiken. Het laatste stuk van de route trakteert ons nog op een stevige klim, maar eenmaal boven belanden we op een brede laan, omringd door hoge dennenbomen. Uiteindelijk komen we recht tegenover Haus Ternell uit en steken de weg over.

Terug naar warmte en comfort

Bij de auto ruilen we onze wandelschoenen in voor iets comfortabelers en besluiten nog iets te drinken in de taverne. Ik bestel een tonic, Bart gaat voor een cappuccino en een flink stuk Duitse pudding-torte – hij weet wat goed is!

Na die laatste klim was de kou even verdwenen, maar nu… blijft ze onverbiddelijk hangen. Zelfs een warm bad helpt niet echt. Ach ja, dat hoort er soms bij. Gelukkig was het een prachtige dag. Met een kop thee en in mijn warme pyjama kruip ik lekker onder de dekens.

Plezierwandeling 23: Hoge venen (Ternell) – Hertogenwald: praktisch

  • Startpunt/parking:  Natuurcentrum Huis Ternell
    Monschauer Straße – Ternell 2-3 
    4700 Eupen
    De wandeling start onderaan Haus Ternell
  • Lengte: 19,7 km (wij deden er 20,3 km)
  • Hoogtemeters: 378 HM+ 
  • Hoogste punt: 630 m
  • Zwaarte: lichte tot matige tocht

Je kunt ook wandelen op het knooppuntnetwerk :

Volg deze knooppunten:   62 > 71 > 24 > 64 > 17 > 84 > 1 > 77 > 80 > 71 > 76 > 63 > 32 > 95 > 46 > 65 > 39 > 96 > 62

Plezierwandeling 23 op YouTube:

About the author

Tips, vragen of leuke inzichten? Deel gerust, ik lees ze graag!