Etappe 11: Boente – O Pedrouzo: 28,78 km – 588 HM+ en 777 HM-
Vanochtend een slow-start…alles rustig ingepakt, een douche en aangeschoven in de albergue-taberna voor ‘the usual breakfast’, nl café con leche met croissant…Hierna namen we de wandel-poles terug op en vertrokken op pad. We zijn op ongeveer 50 km van Santiago de Compostela verwijderd en dat betekent nog 2 wandeldagen.
Ik voel me een stuk rustiger dan in het begin, toen ik helemaal onrustig werd als ik iedereen voor me zag vertrekken in de vroege ochtend en wij onze spullen nog moesten pakken en dienden aan te schuiven voor ontbijt. Dat gejaagde stukje kan ik nu compleet achter me laten en dat brengt uiteraard heel wat gemoedsrust tijdens het wandelen. Het zinnetje: ‘iedereen wandelt zijn eigen camino’ krijgt uiteindelijk dan toch de juiste betekenis. Eerder was dit meer een statement dan het echt te ervaren.
Toch voel ik me vandaag – ondanks een goede nachtrust – enorm moe. Gisternacht, in Albergue Ponte Ferreira, had ik misschien maar een 3-tal uurtjes geslapen en voelde me gedurende de tocht van Ferreira naar Boente fit genoeg, maar vandaag richting O Pedrouzo, voelen de benen zwaar en lijkt elke hoogtemeter onwijs door te wegen.
Onderweg komen we in tegengestelde richting een kudde koeien tegen die voortgedreven worden door een plaatselijke ‘Granjero de vacas’. Het pad is breed genoeg, maar wordt volledig ingenomen door de bont-gevlekte dames. Terwijl Bart gewoon rustig tussen deze dieren doorwandelt, bekijk ik het tafereeltje vanop een afstand. Dat gewirrewar van die koedieren is helemaal niet mijn ding, ook al weet ik dat ze niets doen en gewoon ongestoord hun weg afleggen richting hun volgende weide of stal…volledig overtuigd ben ik niet!
Bang zijn om te weinig voedsel of drank mee te hebben, is hier niet meer van tel. Om de 2,5 à 3 km vind je wel ergens een gelegenheid om te eten of te drinken. We stopten aan een POP-up restaurantje langs de weg en bestelden een Spaanse Tortilla en heel wat km’s later schoven we aan om een heerlijke Gazpacho met brood te bestellen. Die tussenpauzes deden me goed en ik kon er weer tegenaan.
Ter hoogte van Santa Irene gaan we een weg onderdoor via een tunnel. In dit dorpje zullen onze Engelse moeder en zoon blijven overnachten, alvorens de laatste etappe aan te vatten. We zijn hun vandaag niet meer tegengekomen en zijn benieuwd of we ze nog terug zullen zien in Santiago. Wij stappen alleszins nog een paar km’s door tot het centrum van O Pedrouzo om in Hotel Hortas PR 2 onze laatste nacht door te brengen, alvorens we Santiago de Compostela mogen binnenwandelen.
Als we daar arriveren, moeten we wel even zoeken waar het hotel/appartement gelegen is. We zitten eerst helemaal verkeerd, maar uiteindelijk zien we de contactpersoon die ons naar het juiste gebouw…nou ja deur, begeleid. We krijgen een kamer op de bovenste verdieping. In de keuken is er water, koekjes en ontbijt voor morgen voorzien. We mogen gebruik maken van het korte programma om onze kledij te wassen, als we dit wensen. Er staat een fornuis, maar hier krijgen we de boodschap om niet zelf te koken, gezien dit veel stroom verbruikt. Zodoende gaan we later op de avond op zoek naar een restaurant voor ons dagelijks avondmaal.
