Een onverwachte wending in mijn reisplannen
Bijna paasvakantie. Na een bijzonder stressvolle en drukke periode op het werk, waarin ik me nog net staande kon houden, besloot ik de knoop door te hakken: deze vakantie zou ik alleen op pad gaan. Bart was die hele periode in Nederland aan het werk en thuis blijven voelde niet als een optie. Ik had echt nood aan me-time om te recupereren, zonder de dagdagelijkse routines en zonder de huishoudelijke taken die zich ongetwijfeld zouden opstapelen.
Aanvankelijk speelde ik met het idee om naar Portugal te trekken en de Rota Vicentina te wandelen, meer bepaald de Fishermen’s Trail. Maar ik bleef twijfelen en het idee van alleen reizen bleek toch spannender dan ik wilde toegeven. Ik stelde mijn beslissing te lang uit. En toen kwam de realiteit: dag drie van Vila Nova de Milfontes naar Almograve bleek al volledig volgeboekt…of ik moest een huisje huren voor één nacht, met een stevig prijskaartje dat moeilijk te verantwoorden viel.
Even overwoog ik nog andere opties, zoals een Uber nemen en terugkeren naar Vila Nova de Milfontes om daar te overnachten. Maar dat besef kwam te laat. En eerlijk gezegd: het alleen reizen maakte me onzeker. Dus liet ik Portugal los en ging ik op zoek naar een alternatief.
INHOUD
De keuze voor Mullerthal
Zo kwam ik bij de Mullerthal Trail terecht. Niet al te ver van huis, bereikbaar met de auto en zonder de hele rompslomp van langeafstandsbussen die volgeboekt waren of vliegtuigen en hotels waarvan de prijzen de pan uit swingden door de stijgende brandstofkosten en geopolitieke spanningen.
Bovendien speelde er nog iets mee: ik had deze streek altijd al eens opnieuw willen doen. In 2016 wandelden we al een groot deel van de trail met de kinderen. Maar door een storm en een auto die tijdens het parkeren kuren begon te vertonen, keerden we toen voortijdig terug naar huis.
Zodoende stond alles in het teken van een weekje Mullerthal. Mijn overnachting boekte ik opnieuw in Echternachbrücke, waar ik een trekkershutje huurde voor de hele week.
Vorige keer trokken we met z’n allen met volledige bepakking en zetten we telkens aan het einde van de dag onze tent op, op een camping in de buurt van de trail waar we die dag onze etappe afsloten. Pittig, maar ook heel avontuurlijk en leuk. Dit keer zou het anders zijn. Ik koos voor één van de nieuwe Hexenhäuschen op Camping Echternachbrücke en van daaruit zou ik elke dag de trail opnieuw aanvatten. Lekker eenvoudig, zonder gesleur met bagage.
Dat bleek ook praktisch ideaal, want het openbaar vervoer in Luxemburg is uitstekend georganiseerd en bovendien helemaal gratis.
Aankomst en eerste indrukken
Na een autorit met af en toe wat oponthoud door wegenwerken, die toch vlotter verliep dan verwacht, arriveerde ik op de camping. Wat een gemak is het toch als je gewoon je ingestelde route op de GPS kunt volgen zonder gedoe.
Op de camping werd ik wat koel onthaald, al herinnerde ik me dat van een vorige keer ook nog. Ik begon in mijn beste Duits, maar dat bleek helemaal niet nodig: de toezichters spreken gewoon Vlaams. Ik mocht de man richting mijn huisje volgen, kreeg kort wat uitleg en kon me daarna installeren.
Het huisje is vrij klein, maar heeft alles wat je nodig hebt: een eigen douche en toilet. Zalig eigenlijk. Er is ook een koelkastje en een klein afwasbakje voorzien. Koken mag niet in het huisje zelf, dus mijn meegebrachte kookpitje komt goed van pas om buiten iets klaar te maken. Mijn auto fungeerde als opslagruimte en garderobe, waardoor ik enkel het hoogstnodige in het huisje hoefde te houden. Onder het bed is trouwens nog een extra opbergruimte waar ik mijn boxen met voeding en andere spullen kwijt kon. Handig! Ook een elektrisch verwarmingstoestel bleek geen overbodige luxe, want ’s nachts koelde het behoorlijk af.
Het bed zelf was een ander verhaal. De dunne matras lag op stijve houten planken en dat sliep allesbehalve comfortabel. Zoals later bleek zorgde het er ’s nachts geregeld voor dat ik wakker werd van rugpijn, ondanks dat ik zelf nog een extra schuimmatje had toegevoegd.
Een eerste test voor lichaam en geest
Nadat ik mijn lunch met linzenwafels, cottage cheese en kerstomaatjes had opgegeten, vertrok ik richting het stadje Echternach. Ik wilde al even proeven van de trail en voor ik het wist, stond ik de steile heuvel op te klimmen richting het prachtige uitkijkpunt Trooskneppchen, hoog boven Echternach, met een mooi zicht over de stad.
Ik had eigenlijk geen idee hoe mijn wandeling zou verlopen. Ik volgde gewoon de E4-route, zonder vooraf te bekijken hoever die me zou brengen. We zouden wel zien waar ik uitkwam. Onderweg herkende ik verschillende plekken van eerdere wandelingen, wat ergens ook vertrouwd aanvoelde.
De route liep verder door een prachtig landschap van bossen en rotsformaties richting de Wollefsschlucht, een diepe, smalle kloof waar wolven vroeger een toevluchtsoord vonden. De klimmen en afdalingen waren stevig, maar tegelijk ontzettend mooi. Ik wandelde nog een drietal kilometer verder door het bos, tot ik besefte dat het stilaan laat werd en besloot terug te keren. Bovendien begon het ook frisser te worden.
Voor de tijd van het jaar was het uitzonderlijk aangenaam geweest. Met 22 graden en een heerlijk zonnetje voelde het bijna als lente op haar best. Maar eens de avond viel en ik dieper het bos in trok, koelde het begin april toch snel af. Het vele klimmen en dalen voelde ik duidelijk in mijn benen. Ik vroeg me af waarom ik na amper 8,8 kilometer al zulke pijnlijke spieren had. Ook mijn conditie bleek toch niet helemaal wat ik ervan verwacht had. Dat beloofde alvast voor morgen.
’s Avonds maakte ik met de waterkoker van het huisje nog een gevriesdroogde maaltijd klaar, al viel die me niet echt goed. Achteraf bekeken misschien niet de beste keuze. Daarna dronk ik nog een theetje en kroop ik vroeg in bed, zodat ik de volgende ochtend op tijd kon vertrekken voor route 1 van de Mullerthal Trail.
Praktische info
Info Mullerthal trail: website: https://www.mullerthal-trail.lu/nl/mullerthal-trail
De trail is goed bewegwijzerd en afwisselend, met bos, rotsen en beekvalleien. Wandelschoenen of trailrunners met goed profiel zijn aangeraden.
Totale Lengte trail: 112 km (verdeeld in route 1, route 2 en route 3)
– Route 1: 36 km
– Route 2: 38 km
– Route 3: 38 km
In totaal deed ik 137 Km (van en naar busstation meegerekend).
Ik nam voor elke route twee dagen de tijd om de lus volledig uit te wandelen.
Om je een idee te geven van de afstanden en hoogtemeters (volgens mijn Garmin Fenix 8), voor wie graag met cijfertjes bezig is:
– Route 1: 41 km – 1030 HM+ en 1025 HM-
– Route 2: 43,5 km – 1443 HM+ en 1429 HM-
– Route 3: 41,8 km – 879 HM+ en 987 HM-
Info openbaar vervoer: app: Mobiliteit.lu (gratis busvervoer in Luxemburg)
Let op: busverbindingen kunnen soms ruim variëren in timing, vooral buiten de piekuren en op feestdagen.
Overnachting: Camping Echternachbrücke: https://echternacherbrueck.de (ook via booking.com)
Er zijn verschillende overnachtingsmogelijkheden in de regio, onder andere in Echternach, Moersdorf, Berdorf, Müllerthal, Beaufort en Larochette. Van hotels en gîtes tot vakantiehuisjes en campings.
Beste periode:
Lente en herfst = ideaal (niet te warm, mooie kleuren)
Zomer = drukker op route 2 en op hotspots zoals Schiessentümpel
Winter = rustiger maar glibberig
Comments