Etappe 8: van O Cádavo naar Lugo: 32,3 km – 555 HM+ en 825 HM-
Vandaag opgestaan bij het krieken van de dag. Het wordt een fikse wandeldag van meer dan 30 km. Later vertrekken is een minder aantrekkelijke optie, gezien het ook flink warm wordt. Qua hoogtemeters hebben we de zwaarste etappes gehad en de Primitivo zou vanaf nu makkelijker, vlakker worden. De twee etappes A Fonzagrada – O Cádavo – Lugo kunnen ook wel anders ingedeeld worden, bv. A Fonzagrada – Castroverde – Lugo. Zo doe je dan de eerste dag de dertiger en de tweede dag ongeveer 23 km en heb je meer tijd om Lugo te bezichtigen. Lugo is grotere, historische stad…zeker een bezichtiging waard.
Wij kozen ervoor om naar O Cádavo te gaan en de volgende dag de langere afstand te doen, aangezien we een rustdagje nemen in Lugo. Zo hebben we tijd genoeg voor een wandeling op de ‘Muralla Romana’ of de Romeinse Muur rond de binnenstad en de stad op het gemakje te bezoeken. We huren een klein appartementje voor 2 nachten binnen de omranding van de muur.
In het Pensión is er geen mogelijkheid om te ontbijten en we hebben gisteren ook niets kunnen kopen in een supermarket, daar zondag alles dicht is. Vandaag, maandag is het feestdag, dus ook vandaag zijn alle winkels dicht. We zullen onderweg wel iets tegenkomen om te ontbijten…althans dat hopen we!!
Pas 8,5 km verder als we in Castroverde arriveren, is er één enkele brasserie open waar we kunnen ontbijten. We zijn absoluut niet de enige die hier gebruik van maken, dus het is een heuse overrompeling in de taverne.
Het dienstertje zit letterlijk met de handen in het haar. Ze staat er alleen voor en is niet voorzien op zoveel pelgrims die allemaal een tostada bestellen. Ze rent van hot naar her en probeert een overzicht te bewaren. We moeten dan ook lang wachten vooraleer we aan de beurt zijn, maar het kan gewoon niet anders. Ik heb te doen met het meisje, zou niet in haar plaats willen staan.
Als we bijna ons ontbijt op hebben, komen de Engelse moeder en zoon binnen. We hebben hun reeds een paar keer in de vlucht gezien in de Albergues vanaf Campiello, maar buiten een ‘Goodmorning, ¡Buen Camino!’ hebben we nog niet met hun kennisgemaakt. Vanochtend hebben we een stukje met hun meegewandeld. Ze komen uit London en het is voor hun ook de eerste keer dat ze de Camino lopen. Fantastisch om dit met je 14-jarige zoon te kunnen doen.
Alvorens we onze weg richting Lugo verderzetten, gaan we eerst nog even terug naar een klein benzinestation. Onderweg zullen we niet veel meer tegenkomen en daarom kopen we er water en een broodje ham/kaas voor de lunch. Bleek achteraf een goede keuze!!
Ik herinner me niet meer 100% het dorpje, maar ik denk dat het Vilar de Cas was waar we het kraampje ‘El Oasis’ met parasolletjes en geïmproviseerde tafeltjes tegenkwamen. De man zorgde voor stukjes watermeloen en je kreeg een stempeltje voor je Credential met een schelpje erbij. Er stond een klein spaarpotje met ‘Donativo’ op geschreven. Donativo, of te wel ‘gunst’ – ‘gift’ – ‘geschenk’…je kiest zelf hoeveel geld je in het potje steekt voor de service of in dit geval…de watermeloen. Ik hoef je er niet bij te vertellen hoe welkom die stukjes watermeloen zijn op deze warme dag… zalig toch!
Deze etappe is beduidend minder zwaar dan vorige dagen en ook de wolken helpen mee om het wandelen wat aangenamer te maken. We vorderen vandaag vrij snel en komen rond half 3 aan in Lugo. Hier moeten we wel even zoeken naar de weg, want er is een stuk afgesloten omwille van wegenwerken. Maar algauw vinden we het pad en…. de mijlpaal waarop de laatste 100 km aangegeven staat.
We lopen eerst door naar het pleintje van de kathedraal ‘Catedral de Santa Maria’, beter bekend als de ‘Lugo Catedral’. De bouw van de kathedraal dateert vanuit de 12e eeuw en werd in de loop der eeuwen verder uitgebreid en verbouwd. Dit is gelijk de reden waarom het zo’n mix van Romaanse, Gotische, Barokke en Neoklassieke stijlen heeft.
Hierna bellen we de contactpersoon van de flat op en begeven ons naar het rustige straatje waar het appartement gelegen is. Het is een volledig gerenoveerd appartement met uitkijk op de Romeinse Muur. In de berging staat een wasmachine en droogrek…komt goed van pas. Straks zullen we wel nog wastabletjes mogen gaan halen, zodat we dit keer alle kledij volledig kunnen wassen.
Tijdens de tocht kwamen we onze bekende medewandelaars regelmatig tegen…de Engelse moeder en zoon, het Israëlische meisje, het Duitse koppel, de Italiaanse jongeman en het roodharige Spaanse meisje. Meestal even voor een vluchtige babbel of een hallo, maar het schept toch beetje een band als je elkaar steeds weer ontmoet.
We zijn benieuwd wie er na de rustdag nog overblijft en wie morgenvroeg alweer verder gegaan is. Komen we opnieuw in een nieuwe groep terecht? Komen we de Spaanse groep van de eerste dagen terug tegen? Who Knows…we zullen wel zien.
