Onderwijsinspectie…. Definitie: Overheidsdienst die toezicht houdt op (de kwaliteit van) het onderwijs. Bron: WikiWoordenboek
Het ‘Hot topic’ van dit schooljaar met bijhorende nervositeits-pieken is de onderwijsinspectie. Dit keer niet alleen mijnentwege, maar collectieve opstoten bij collega’s van verschillende stressniveaus. Afgezien van het feit dat dit een enorme drukte veroorzaakt, kan ik vandaag een dagje van thuis uit werken om een aantal zaken op orde te brengen. Vanavond hebben we dan nog een online infosessie rond dit het ‘inspectie-gebeuren’. Om de stress, die ongetwijfeld een plaats gaat opeisen tijdens de infosessie, een beetje te minimaliseren, besluit ik alvast een korte wandeling te gaan maken. We laten de paperassen voor wat ze zijn en zoeken de wandelschoenen op. Flynn staat al rond te huppelen. Hij heeft begrepen dat hij mee mag en nu is er geen houden meer aan. Dat deze spring-in-het-veld absoluut niet voor een rustige wandeling zal zorgen, neem ik er vandaag maar bij. Het zal me afleiden van de verschillende basiscompetenties en thema-titels die nog toegevoegd moeten worden in de nieuwe cursusclustering. Om nog maar te zwijgen over de leerdoelen die sommigen onder ons, mezelf inclusief, verward hebben met lesdoelen en omgekeerd. Onze coördinatoren hebben ondertussen wel enkele grijze haren erbij gekregen.
Op het moment dat ik de deur opentrek, hoor ik het welbekende ‘Ping’-geluidje van de buienradar. De volgende bui zal over 10 minuten zijn intrede doen. Mijn goesting zakt een beetje onder nul, maar dapper stappen we door de poort richting veld. Voelde het gisteren met 17°C nog zomers, dan gaan we met de huidige 6°C regelrecht terug een gevoelsmatige winter in.
Flatcoat Flynn geeft geen moer om de regen die 5 km lang naar beneden stroomt. Vrolijk en energiek loopt hij langs me op. Verbaasd dat hij dit keer niet even los mag rennen. Er is niemand in het veld, dus waarom? De pas bemeste velden met bijhorend odeur zijn hier schuldig aan, maar dat vond hij een zwak excuus…ik dus niet! Hond en ik komen nu eenmaal niet overeen met de zintuigelijke gewaarwording van zo’n bemest veld. Het liefst zou hij er vol overgave in gaan rollen. Het thuiskomen met hond en zulk smoezelige vacht zie ik dan weer niet zitten. Een compromis valt er helaas niet te maken, dus neem ik de leiding hierin dan maar. Hond mee, hond aan de leiband! Is trouwens ook verplicht in België, alhoewel ik hier weleens een uitzondering maak als er in de verste verte niemand in het veld te bespeuren valt. En met een regenbui als vandaag, is dit meestal wel het geval!
We moeten een stuk langs de weg en ik vraag me af of de voorbijrijdende automobilisten doorhebben wat een koddig plaatje we eigenlijk vormen. Mijn steeds wederkerend commando ‘Flynn dicht’ zorgt ervoor dat Flynn wel heel erg dicht tegen mij aanloopt. Mijn ‘te lichte’ broek is aan de linkerkant helemaal doorweekt door de natte vacht van Flynn. Ik duw hem dan steeds terug, zodat ik niet over hem struikel. Stap, Stap…Flynn dicht…duw!! Stap, Stap…Flynn dicht…duw!! Ritmisch zijn we wel!!
Ik irriteer me mateloos aan zijn leibandgedrag. Nu ja, eigen schuld, dikke bult!! Hij is van jongs af aan mee gaan canicrossen en vooruit is dan ook vooruit…zo heeft hij het geleerd. Neem daarbij nog eens zijn grenzeloze energie en het leiband-lopen krijgt dan iets van ‘ingehouden geladenheid in een ongeduldig drafje’. Hij doet nochtans echt zijn best het baasje te plezieren, maar het baasje loopt echt wel traag volgens zijn gangbare normen.
Ach…per slot van rekening zijn we er toch in geslaagd om voor even de druk tov. het inspectie-gebeuren naar de achtergrond te verdringen. Nu tijd maken voor de huishoudelijke klussen, daarna de infosessie en morgen weer verder met het op punt stellen van de nodige cursusadministratie. Zo blijven de grijze haren misschien ook binnen aanvaardbare perken.
