Het was alweer geleden van 2019 dat we nog eens richting Groothertogdom Luxemburg reden. Ook al weten we dat het daar de laatste jaren drukker tot heel druk geworden is, toch besloten we om vandaag nog eens te gaan dwalen doorheen de kloven van het Müllerthal.
INHOUD
We kwamen rond het middaguur aan in Echternach. Het was even zoeken voor een parkeerplek, die we – ondanks het latere uur – vrij snel vonden aan de Sauer. Uiteraard was ons ontbijt al even verteerd, dus zochten we een terrasje en bestelden een ‘Flammkuche mit Lachs’ …. Zalm dus!
Ondertussen vonden we op Komoot een wandeling van ongeveer 15 km in de tweede lus van het Müllerthal. Dat we meteen aan de start zo’n 150 m omhoog mochten gaan, deed ons realiseren dat we met ons voornemen vandaag een recuperatiewandeling in te lassen, de bal totaal missloegen. We hadden beter kunnen weten, maar ach… ook al deden de benen een beetje lastig… het wandelen doorheen deze indrukwekkende rotsformaties maakte veel goed.
Eigenlijk stond ik er een beetje van te kijken dat het aantal wandelaars best mee viel. Ik hoorde de laatste tijd niets anders dan dat het er steeds zo enorm druk was, vooral in het weekend en op feestdagen. Komt het door het wisselvallige weer van de laatste tijd of heeft 1 mei hier niet dezelfde invulling als bij ons, nl. ‘het feest van de arbeid’ en daarmee een vrije dag voor velen onder ons!? Geen idee, maar dat het niet zo overbevolkt is, vind ik dus echt geen probleem. Je merkt wel aan de goed onderhouden wandelpaden dat ze flink wat volk over de vloer krijgen.
Wolfsschlucht of Gorges du Loup
Het blijft adembenemend als je door de imposante rotskloof ‘Wolfsschlucht’ of ook ‘Gorges du Loup’ genaamd. Ik voel me maar kleintjes als ik door de rotswanden die tot 50 m in de lucht reiken, wandel. Aan de ingang van de kloof staat een hoge obelisk-achtige rots, die de ‘Naald van Cleopatra’ genoemd wordt. Ik vond dit later op het internet, maar had totaal geen idee welke naam deze zuil draagt. Ze viel me onmiddellijk op toen ik een foto van de kloof maakte. Later toen ik op internet meer info over de Wollfsschlucht opzocht, vond ik dat deze pilaar ‘de Naald van Cleopatra’ genoemd wordt.
Als we helemaal boven aankomen, krijgen we een mooi panorama over de omgeving en Echternach te zien. Ten opzichte van een paar jaar geleden, heeft deze plek een ware upgrade gekregen. Er staan houten bankjes, ligzetels en picknicktafels die uitnodigen voor een korte pauze. Onze wandeling is nog maar net gestart, dus gaan we verder op pad. Het pad dat wij volgen is niet uitgepijld, bijgevolg zijn we aangewezen op de gedownloade Gpx. Dat betekent ook dat we afentoe een verkeerd parrallelwegje inslaan en extra km’s of hoogtemeters maken. Gezien de prachtige omgeving is dit helemaal niet erg.
Het labyrinth
We zoeken onze weg door de vele gangen van het labyrinth. Vandaag zien we er maar een klein stukje van, maar hier zou je heel wat meer tijd kunnen doorbrengen als je het hele labyrinth aan inspectie zou onderwerpen.
Huel lee of de Hohllay Cave
Het ene moment lopen we helemaal bovenaan en het andere moment bevinden we ons op de bodem van de vele kloven. We gaan door een labyrint van rotsspleten, wandelen over bruggetjes, springen hier en daar over stenen van het kleine waterloopje dat doorheen het Müllerthal glijdt en komen uiteindelijk aan in de Huel Lee of de Hohllay Cave wat holle grot betekent. Deze grot is ontstaan door het uithollen van de rots om er molenstenen van te maken tijdens de middeleeuwen. Dit geeft het specifieke patroon van cirkels in het plafond van de grot.
Amfitheater ‘Breechkaul’
Eigenlijk komen we er niet voorbij met deze wandeling, maar ik maak toch even een omwegje om het amphitheater “Breechkaul’ een bezoekje te brengen. Ook hier werden in de Middeleeuwen de molenstenen uit de rots gewonnen. In 1979 werd deze uitgeholde rots ingericht tot amfitheater.
Uitzicht over de Sauervallei
Hierna gaan we langs de achterkant van Huel Lee en steken de weg CR 364 over en gaan via rustigere bospaden terug richting Echternach. Ondertussen is het licht beginnen druppelen en hopen we dat het niet erger gaat regenen, want onze regenjassen hebben we helaas thuisgelaten. Ook hier worden we getrakteerd op een mooi uitzicht over de Sauervallei. We moeten hiervoor wel een ijzer laddertje omhoog en kunnen dan even schuilen onder een houten prieeltje.
We vervolgen onze weg doorheen het bos. Dit stuk is opmerkelijk rustiger, zowel wat wandelaars als paden betreft. Het laatste stuk richting Echternach leggen we af langs de Sauer of ook gekend als Sûre.
We sluiten de dag af met een koninginnehapje, frietjes en salade…een gerechtje dat ik al jaren niet meer gegeten heb en dat enige nostalgie opwekt.
Wandeling Müllerthal: Praktisch
- Beginpunt wandeling: tegenover busstation Echternach
- Lengte: +/- 15 km
- Hoogteverschil: 430 HM
- Zwaarte: makkelijke tot gemiddelde rondwandeling
- Parking: aan busstation Echternach (gratis, maar snel volzet, kleine parking), wij vonden een parking langs de Sauer (normaal enkel toegankelijk met blauwe parkeerkaart)
- Link Gpx: terug te vinden op:
– Komoot: https://www.komoot.com/nl-nl/smarttour/13805291?ref=wsd
