Site icoon Wandering Footprints

Tenerife – Guajara Berg (2718 m hoogte)

Als je van wat uitdaging houdt, dan is de Monte Guajara ‘the place to be’. Met zijn 2718 m hoogte is hij de derde hoogste top van het Parque Nacional del Teide. Deze berg ligt op de Noordelijke helling van de enorme Caldera las Cañadas. De voet van de berg is makkelijk te bereiken, maar de klim naar de top van Mount Guajara is een ander verhaal. But…the best view comes after the hardest climbs…de uitzichten zijn spectaculair!! 

Monte Guajara (-berg)
El Teide

INHOUD

Cuevas del Teide

Dat ik de naam Guajara verkeerd uitsprak werd duidelijk toen ik de volgende dag onze airBnB-eigenaar Javier probeerde te vertellen wat een mooie, maar stevige tocht we de dag ervoor gedaan hadden. Hij zat aan het stuur op weg naar de ‘Cuevas del Teide’, die hij ons wilde laten zien vanuit een niet-toeristische hoek. Gelukkig kon ik even later de geschreven versie laten zien en werd mijn Vlaamse uitspraak naar de Spaanse bijgeschaafd. In de Cuevas del Teide, de lava-buizen van El Teide, kregen we ter plekke info over het ontstaan van het Eiland en dat volledig ‘touristfree’… een ervaring apart!! 

Cuevas del Teide in Icod de Los Vinos

Parkeergelegenheid:  Parador Nacional de las Cañadas

Nu terug naar onze dagwandeling richting summit van de Guajara. We mogen langs de mooiste weg van Spanje, de TF-21, naar de Parador Nacional rijden. Aangezien we niet altijd de vroegste vogels zijn, was het even zoeken naar een geschikte parkeerplaats. Aan de Parador (herberg) Nacional de las Cañadas is redelijk wat parking ter beschikking, maar die was al volledig volzet. We probeerden nog net als vele anderen aan de tegenoverliggende busparking te gaan staan, maar werden resoluut weggestuurd door la Polícia. Uiteindelijk hebben we de auto geparkeerd aan één van de vele uitsparingen langs de TF-21. 

de TF-21: de mooiste route van Spanje gaat door het Parque Nacional del Teide
Parador Nacional de las Cañadas

De Guajara Berg: stevig bergopwaarts

Aan de rotonde direct naast het Parador Nacional kunnen we linksaf het pad no. 4, wit-rood-gele markering, volgen dat in Oostelijke richting naar de Guajara loopt. Het pad is eerst makkelijk te volgen, maar al gauw gaan we in stijgende lijn verder. Voor ons hebben we constant zicht op de machtige Guajara- berg. Achter ons wacht telkens weer het mooie uitzicht op de Teide. Hoe hoger we gaan, hoe mooier het uitzicht.

Het ruige landschap is goed begaanbaar, maar het bergopwaarts stappen kost me behoorlijk wat energie. Niet onlogisch als je bedenkt dat het Parador Nacional al op 2150 m hoogte ligt. Na deze stevig klim komen we aan de rand van een langgerekte vlakte. Hier nemen we een korte pauze alvorens we ons richting Alto de Guajara begeven. 

De steenmannetjes

Deze tweede klim slingert tussen de bremstruiken omhoog en steenmannetjes zouden ons helpen de weg te vinden. We proberen ons te richten op de GPX, maar tussen de hoge keien en rotsen overwoekerd met brem is er niet echt een weg te bespeuren. De steenmannetjes lijken willekeurig opgesteld te zijn. Net onder ons zien we een ander koppel eveneens zoeken naar een iets of wat begaanbaar pad. Het wordt steeds moeilijker en onbegaanbaarder, nochtans geeft de GPX deze route aan. Als ik op een gegeven moment een rotsblok op schouderhoogte dien te overbruggen, begin ik echt wel te twijfelen of we door zouden gaan of omkeren. Het andere koppel heeft ons ondertussen ingehaald en kijken ook vertwijfeld naar hetgeen nog voor ons ligt. Ze geven in het Frans aan dat ze terug naar beneden gaan, daar dit echter riskant begint te worden. We hebben van hieruit ook totaal geen zicht waar dit naartoe leidt. Bovenaan de richel zien we wel mensen lopen, maar blijkbaar vanuit een totaal ander pad. 

We zitten fout…

De afdaling is makkelijker gezegd dan gedaan. Veel losliggende stenen, overwoekerd met bremstruiken zorgen ervoor dat het naar beneden gaan heel traag vordert. We moeten goed kijken waar we onze voeten zetten, want soms zie je niet of onder het struikgewas vaste grond is of dat je in een gat gaat trappen. Als we beneden aankomen, kunnen we de balans opmaken van het aantal schrammen dat we rijker zijn, doordat we dwars door de stekelige takken van de bremstruiken moesten. 

Pad no.15 Alto de Guajara

We besluiten af te wijken van de GPX en het officiële pad no. 15 Alto de Guajara te volgen. Wat er verkeerd gelopen is, daar ben ik heden ten dage nog steeds niet over uit, aangezien we op GPX de richting van de route volgden. 

Trail no. 15 Alto de Guajara was een verademing, nog steeds pittig klimmen met regelmatig een adempauze ertussen, maar het was een pad. We komen uiteindelijk aan op de richel, maar aan de tegenovergestelde kant. Als we de bergrug over zijn, kruisen we een erosiegeul van waaruit we een prachtig uitzicht op het onderliggende dal en de vulkaan hebben. 

Hierna beginnen we aan de afdaling. In principe zouden we nog naar de top van de Guajara-berg kunnen gaan, maar de eerdere klim heeft ons toch heel wat vertraging bezorgd en die laatste klim naar de top skippen we. 

De afdaling

Voor de afdaling is het absoluut aan te raden om schoenen met enig profiel aan te hebben. Er ligt veel los grint…uitglijden is dan heel makkelijk! Ondanks mijn  gripvaste trailrunners, schoof ik toch regelmatig even door. 

Het landschap aan deze kant van de bergrug blijft boeien, enerzijds de beige grintpaden en anderzijds de smalle bergpaden langs de kloven. 

Ondertussen is mijn sluimerende hoofdpijn omgeslagen tot een barstende hoofdpijn. Ik besef onmiddellijk dat ik te weinig water gedronken heb. Elke stap, elke beweging bontst na in mijn hoofd. Ik neem een Nurofen fastcap, maar zelfs na enige tijd helpt dit niets. Ik dacht er weer eens onderuit te komen, maar veel water drinken is een absolute must!! Goddank dat we zoveel afleiding van de omgeving hebben. 

Als we beneden op een 4X4-weg uitkomen, krijgt het landschap iets Colorado-achtig. De rood-bruine rotsen steken af tegen de helblauwe lucht. Even later buigen we rechtsaf en komen terug op pad no. 4 die ons bij de Parador Nacional brengt. In de cafetaria drinken we nog iets fris en vertrekken dan richting Icod de los Vinos. 

Het is nog een dik uur rijden vooraleer we aan de airBnB arriveren.  Ik neem een douche, een tweede pijnstiller en kruip mijn bed in. Gelukkig hebben we morgen een rustdag met het bezoek aan de Cuevas del Teide. Die dag zal mijn fles water niet van mijn zijde wijken, want vrijdag staat een bezoek aan El Teide en Pico Viejo op het programma!! Dus liever geen herhaling van vandaag.

Monte Guajara: Praktisch:

  • Info wandelingen: Rother Wandelgidsen: Tenerife, de mooiste kust -en bergwandelingen door Klaus en Annette Wolfsperger, uitgeverij Elmar, 3e druk 2020.
  • GPS-data: kan gratis gedownload worden via de website van Uitgeverij Elmar.
  • Beginpunt wandeling: Parador Nacional de las Cañadas, aan de TF-1
  • Lengte: 9,1 km

GPX gaf na de langgerekte vlakte dat we links moesten aanhouden om de Guajara-pas te beklimmen, maar je kunt best rechts pad no. 15 Alto de Guajara blijven volgen, eens je aan de klim begonnen bent. 

  • Hoogteverschil: 623 m
  • Duur: 4u20

Wij deden 11,8 km, 734 HM en 3u08 beweegtijd, maar met pauzes, filmen en zoeken liep dit op naar 5u50.

  • Zwaarte: Stevige wandeling, tredzekerheid (!!schoenen) en conditie vereist. 
  • Vervoer:
    Bus: via de App ‘Rome2rio’: lijn 342 en 348
    Let op: laatste bus richting Playa de las Americas en Puerto de la Cruz om 16u00
    Auto: Parking Parador Nacional als je voor 10u00 arriveert of het geluk hebt dat er iemand wegrijdt. 
Mobiele versie afsluiten