Site icoon Wandering Footprints

Monschau: de mooie, pittige Klosterroute

nicci_st

Het is al van 2016 geleden dat we in het pittoreske dorpje ‘Monschau’ geweest zijn. We deden er toen ook enkele wandelingen en de Klosterroute was er eentje van blijkbaar. Dit laatste merkten we pas tijdens de wandeling. Nadien werd dit bevestigd door terug te kijken op Strava…Tja, wat het geheugen tegenwoordig niet meer zo goed opslaat, is netjes opgeslagen in de Strava-files! 

INHOUD

Gratis Parking aan de rand van de stad

We parkeren de auto buiten het stadje aan de rand van de weg en vertrekken richting de 23 km lange wandelroute. De wandeling gaat door het mooie Monschau, waar we meteen overspoeld worden door de oude, charmante vakhuizen. De smalle straten, beklinkerd met kasseien en de scheve huizen met hun kleurrijke gevels katapulteren je als het ware een paar eeuwen terug in de tijd. Spijtig dat we hier maar één dagje zijn en niet even gewoon gezellig door het stadje kunnen kuieren. 

Monschau: een historische stadje

Terwijl we door de straten van Monschau stappen, worden we omgeven door een sfeer van geschiedenis en ambacht. De geur van versgebakken torte en koffiekoeken komt ons tegemoet vanuit de lokale bakkerijen, terwijl het geluid van de Eifelrivier ons vergezeld.

Boven op de heuveltop staat de imposante burcht te pronken. Met zijn eeuwenoude geschiedenis en prachtige architectuur is het een ware blikvanger in het landschap. Vanaf hier heb je een adembenemend uitzicht over de stad. Maar vandaag laten we de burcht langs ons liggen en vervolgen onze wandelroute. 

Ehrensteinley

Nadat we een hele resem trappen omhoog geklommen zijn, komen we op een stenig pad dat ons nog een paar hoogtemeters hoger brengt tot we aan het kruis op de rotsformaties van de Ehrensteinley komen.

We worden beloond met een magnifiek uitzicht over de bossen van de Eifel. De tocht naar de Ehrensteinley vereist toch wel wat conditie, aangezien het bereiken van dit punt een behoorlijke klim inhoudt. 

Hierna mogen we even op adem komen terwijl we het pad naar beneden volgen. Het is een smal, rotspad en door de regen van afgelopen dagen is het toch wel een beetje glad. Uitkijken waar we onze voeten neerzetten. Een goed profiel onder de schoenen is een must. 

Langs de rivier ‘de Ruhr’

Terwijl we verder afdalen, horen we steeds luider het geluid van de stromende Ruhr-rivier. De geur van de natte, aardse ondergrond vermengt zich met de geur van omliggende dennenbomen, waardoor er een typische sfeer ontstaat die je enkel in dit soort bossen ervaart. We lopen een heel stuk langs de Ruhr en het geruis van het sterk stromende water heeft een rustgevende invloed. Even ontsnappen aan de drukte en de stress van alledag van je af laten glijden. 

Lunchpauze…

Het is ondertussen alweer een eind na de middag, de tijd vliegt voorbij! Terwijl we onze wandeltocht voortzetten, begint onze maag te rommelen en beseffen we dat het tijd is voor een lunchpauze. We kijken uit naar een vrije schuilhut om onze maaltijd te nuttigen, maar helaas is elke hut bezet door andere wandelaars met hetzelfde idee. Ook de hut op de Ravel is bezet, fietsen staan tegen de wand en jeugdig gelach komt vanuit het schuilhutje vandaan. Het lijkt wel of iedereen hetzelfde moment uitkiest voor een pauze. 

Norbertuskapelle

Even later vinden in de buurt van de Norbertuskapelle een vrijstaande picknicktafel. Hoewel het niet direct de meest sfeervolle plek is, gezien de lopende werkzaamheden in de omgeving, is het een welkome vondst. We leggen onze schuimstoffen zitpad’s op de houten bank en eten onze boterhammen op. Na de picknick pakken we onze spullen terug in, laten geen enkel spoor achter en begeven ons terug op de wandelroute. Het ‘leave no trace’-principe is jammergenoeg nog niet bij iedereen ingeburgerd, gezien de achtergelaten afval op de sommige picknickplaatsen. 

Het Schmugglerpfad

Vlak voor we het Schmugglerpfad, ofwel het Smokkelaarspad omhoog mogen gaan, zien we een soort roestkleurige poort met een standbeeld van een agent staan. Op komoot lezen we later dat dit een vroegere grensovergang met grenspolitie symboliseert. De naamgeving ‘Schmugglerpfad’ krijgt nu wat meer betekenis. 

Het smokkelaarspad gaat weer steil omhoog en we komen uit op een plateau met uitzicht over de omliggende weilanden. Het pad gaat verder rustig omlaag. Bart heeft al een paar keer aangegeven dat we hier toch nog al eens gewandeld hebben, maar ik ben niet zeker dat we dit pad genomen hebben. Er zijn immers zoveel wandelingen in de omgeving van Monschau.

Op een gegeven moment komen we een plaatje tegen met de verwijzing dat er verderop ‘Frische Milch’ te verkrijgen is en dan valt het muntje…nu herken ik dit ook, al ben ik nog steeds niet zeker dat we toen hetzelfde pad deden…die twijfel blijf ik tot het laatste houden, maar zoals reeds gezegd: ‘Strava bevestigt het vermoeden van Bart toch wel’. Hoe deden we dat vroeger toch maar…toen we onze tochten niet registreerden en we beperkt waren tot een paar analoge foto’s om herinneringen op te halen 😉. 

Het stuwmeer van Perlenbach

De volgende kilometers volgen we de weg langs het stuwmeer van Perlenbach. Tussen de bomenrijen door proberen we een blik op te vangen van het gigantische meer. Het is ondertussen beginnen regenen en als we de twee leuke ligbanken tegenkomen, hebben we geen van beiden zin om hier even te pauzeren en te genieten van het uitgestrekte zicht over de Perlenbachtalsperre. De Perlenbach dankt zijn naam aan het kweken van zoetwaterparelmosselen in de 17e tot de 19eeeuw. De Perlenbachtalsperre is het kleinste stuwmeer in de Duitse Eifel en dient voor de drinkwatervoorziening en opwekking van elektriciteit met behulp van waterkracht. 

Teufelsley en Engelsley

Doordat we zo gefascineerd zijn door de stuwdam, missen we een pijltje waar de route naar rechts afbuigt. Gelukkig hebben we dit snel door en voor we het weten, zijn we weer aan’t klimmen richting Teufelsley en Engelsley. Ik vermoed dat de uitzichten hier ooit bijzonder mooi geweest zijn, maar heden ten dage worden ze belemmerd door de hoge bomen die je het uitzicht over de omgeving ontnemen. 

Dit stuk vind ik persoonlijk het mooiste en leukste wandeldeel. Het pad wordt overwoekerd door stevige boomwortels. Het kronkelt hoog tussen de bomen totdat het overgaat in een avontuurlijker deel tussen de rotsen. Het eindigt met een prachtig blikveld over de oude stad. 

Nog een laatste effor’ke

Nu enkel nog omlaag en dan komen we terug aan ons startpunt…aldus zo denken we! Het afdalen is inderdaad een feit, maar vlak voor we de stad in kunnen gaan, mogen we nog een laatste keer bergopwaarts via een kasseienweg om in het centrum van Monschau te geraken. Een pittig einde van onze wandeling….

Wandeling Klosterroute: Praktisch

Mobiele versie afsluiten