We maken ons klaar om huiswaarts te keren. Een wandeldag in het Zwarte Woud zit er niet meer in, daar we tijdens het opkomen zoveel file hadden, dat we lang onderweg waren. Gezien we morgen beiden weer vroeg uit de veren mogen om de werkweek te starten, hebben we geen zin om laat thuis te komen. Daarom gaan we een bezoekje brengen in buurland Frankrijk…in de stad Strasbourg. Niet meer in het Black Forest, maar de Elzas is vlak naast het Zwarte Woud gelegen en ligt op onze weg.
INHOUD
Als we Strasbourg binnenrijden, moeten we eerst langs wegenwerken. De doorgang is zo smal gemaakt dat je stapvoets langs elkaar moet passeren. Het is ongelofelijk hoe krap de doorgang is gemaakt. Het is een uitdaging om zonder schade langs de andere auto’s te manoeuvreren. Het feit dat sommige bestuurders zelfs hun autospiegels naar binnen klappen om ruimte te besparen, zegt iets over de smalle doorgang. Het is een kwestie van millimeter-werk.
Parking?
We parkeren de auto in een ondergrondse garage en vergeten ‘een dot’ te zetten op ‘Google maps…dus hopen maar dat we straks deze plek makkelijk terugvinden. Er zijn tal van mogelijke wandelingen op Komoot te vinden. We pikken er eentje uit en zien wel waar die ons brengt. Het is de eerste keer dat we op deze manier op City-bezoek gaan, dus we zijn benieuwd. Veel City-bezoeken hebben we trouwens niet op de teller staan. Ik begin er altijd met goede moed aan, maar de drukte in een stad zorgt er meestal voor dat ik al snel de rust in de natuur ga opzoeken.
Notre Dame Kathedraal
We gaan het water over via één van de vele bruggen en krijgen al meteen een mooi zicht op de Notre Dame Kathedraal in de verte.
Deze Gotische kerk behoort tot één van de mooiste en grootste kathedralen in Frankrijk en is zeker een bezoekje waard. Deze parel van de stad maakt deel uit van het UNESCO-werelderfgoed en herbergt het beroemde astronomische uurwerk. Hoog boven ons zien we mensen passeren die via de 332 treden van de wenteltrap naar het platform gegaan zijn. Van hieruit krijg je een fantastisch uitzicht over de stad. Wij houden het vandaag bij het bewonderen van de verschillende facetten aan de buitenkant.
Al moet ik wel toegeven dat ik ergens spijt heb, dat we niet naar binnen gegaan zijn. Het had een meerwaarde kunnen zijn aan ons stadsbezoek.
Palais Rohan
Tegenover de kathedraal vind je het ‘Palais Rohan’ terug. Hier woonde ooit de adel en later maakte het paleis deel uit van de universiteit van Straatsburg. Tegenwoordig vind je hier drie topmusea terug, nl. het Musée des Beaux-Arts, het Musée des Arts Décoratifs en het Musée Archéologique. Wij slaan het allemaal over en gaan enkel voor ‘A walk in the Parc,euhm….City’.
Jardin de la place de la Réplublic
En zo komen we dan aan in ‘le Jardin de la place de la Réplublic’, een stadspark met middenin een oorlogsmonument en rondom gebouwen, waarvan het Palais Du Rhin er kop boven alles uitsteekt met zijn mooie architectuur. Een bezoek aan het ‘Palais’ slaan we ook weer over en nemen genoegen met het bekijken van de voorgevel en de prachtige entree tot het Paleis. Even tot daar lopen, loont absoluut de moeite.
Aquéduc de Janus
Hier in de stad is het merkbaar warmer dan afgelopen dagen in het hoger gelegen gedeelte van het Zwarte Woud. We zijn veel te warm gekleed om door de bebouwde straten te drentelen. Toch blij dat er eindelijk warmer lenteweer in aantocht is, want dit voorjaar is het maar povertjes…’kou, nat en weinig zon!
Na het paleis passeren we het ‘Aquéduc de Janus’, ook wel gekend als ‘the birth of civilization’. Op het internet lezen we dat deze bijna 5m hoge Fontein werd ontworpen in 1988 ter gelegenheid van het 2000-jarig bestaan van Strasbourg door de kunsternaar Tomi Ungerer. Ronde bogen van rode bakstenen omlijsten het hoofd van de Romeinse God Janus, die uit het water naar boven rijst.
Wie is de God Janus?
De Oud-Romeinse God Janus is de beschermgod van ingangen en uitgangen, van deuren en poorten, van verleden en toekomst, kortom…van ‘alle begin en de overgang van oud naar nieuw’. De maand Januari (afkomstig van ‘ianua’ = deur) is vernoemd naar deze God. Hij wordt afgebeeld met twee gezichten, die ieder een kant opkijken, eentje naar de toekomst en de ander naar het verleden. Oorspronkelijk was Januari de elfde maand van het jaar. Pas in 1582, met de overgang naar de Gregoriaanse kalender werd januari de eerste maand van het jaar.
Waarom de God Janus in Strasbourg?
De tweehoofdige God staat voor de dualiteit van de Franse en Duitse cultuur in Strasbourg en Alsace. Één van de gezichten staat gericht naar het historische stadscentrum en het andere kijkt uit over de oude Duitse Keizerlijke wijk ‘Neustadt’. Het aquaduct symboliseert de Romeinse oorsprong van Straatsburg, waar ooit de militaire voorpost ‘Argentoratum’ gevestigd was.
Opéra Nacional du Rhin
Gelegen in het hart van het historische centrum van de stad, is deze Opéra de thuisbasis van het philharmonisch orkest van Mulhouse en het Ballet Nacional du Rhin. De prachtige, neoklassieke gevel is een schouwspel op zichzelf. Ionische zuilen versterken de monumentale uitstraling van dit bouwwerk, dat een tijdloos eerbetoon is aan de kunst en cultuur. Deze betoverende setting nodigt uit tot een romantisch tête-à-tête-dineetje. Stel je voor dat je aan een van de verscheidene tafeltjes zit, genesteld op de treden voor de elegante zuilengalerij en de aanwezigheid van de Muzen, afgebeeld boven de zuilen. Deze Griekse godinnen die de kunsten en wetenschappen symboliseren, zijn de bron van oneindige creativiteit en culturele rijkdom.
We wandelen een paar straten verder en komen via Pont de l’ abattoir terug aan het water. Het lijkt wel een beetje op Brugge, al moet ik toegeven dat er al heel wat jaren voorbijgegaan zijn dat ik nog in Brugge geweest ben en dus geen zuiver beeld van onze Brugse grachten kan schetsen in mijn brein. Dus vergeef me als ik een verkeerde vergelijking maak 🤷🏼♀️ 😜. In feite wordt dit deel van de stad ook wel eens ‘Klein Venetië’ van Strasbourg genoemd, maar dat kom ik pas later te weten.
Barrage Vauban, Ponts couverts en de torens
Volgens de plannen van de militaire architect Sébastien Le Prestre de Vauban (1633-1707) werd in de laatste decennia van de 17e eeuw de Barrage Vauban gebouwd. Deze indrukwekkende stuw bestaat uit niet minder dan 13 bogen die de tand des tijds hebben doorstaan. De constructie diende als een belangrijk verdedigingsmiddel en in tijden van vijandelijkheid kon het onder water zetten van de vlakte ten zuiden van de stad een effectieve vorm van bescherming bieden, zoals daadwerkelijk toegepast werd tijdens de beruchte oorlog van 1870 – 1871. Na verloop van tijd kreeg de Barrage Vauban een extra charme door de toevoeging van een betoverend dakterras. Vanaf deze uitkijkpost kan men ongehinderd genieten van een mooi panorama. De Ponts Couverts, majestueuze bruggen die de stad met elkaar verbinden, strekken zich uit als een schilderachtig decor. Verder reikt je blik naar de kathedraaltoren. Spijtig dat we dit deeltje hebben overgeslagen, want het uitzicht vanaf dit dakterras is absoluut één van de hoogtepunten die Straatsburg te bieden heeft. Maar helaas…de late beslissing om een stad te bezoeken heeft tot nadeel dat we onvoorbereid deze prachtige stad introkken en we hierdoor niet wisten wat te verwachten.
Aan de Ponts Couverts zie je ook de drie verdedigingstorens boven alles uitsteken. Vroeger waren het er vier. Ponts Couverts zijn drie, oorspronkelijk overdekte bruggen die de vier zijkanalen overspannen aan de rivier ill. Deze rivier slingert met verschillende zijwegen door de historische wijk ‘Petite France‘. Vroeger waren de bruggen helemaal overdekt, vandaar de naam Ponts Couverts.
Petite France
‘Petite France’ ….dit mag je niet missen!! Het is ronduit één van de charmantste plekken in Straatsburg. Het is gelegen in het oude stadscentrum op het eiland ‘grande Île‘ in het midden van de rivier. Niet voor niets is deze plek opgenomen in het UNESCO-werelderfgoed. Dit idyllische plekje wordt omgeven door kanalen, straten met kinderkopjes en prachtig bewaard gebleven vakwerkhuizen. De horeca doet hier goede zaken met hun volle terrassen langs het water. Het is even zoeken, maar we vinden nog een leeg tafeltje voor onze lunch. We bestellen een wijntje en een ‘Flammkuche’, een typisch lokaal gerecht in de Elzas dat wel een beetje weg heeft van een flinterdunne pizza. Naast ons zit een koppeltje, die in hun schetsboek de rivier en de omliggende ’16-eeuwse Maisons’ vormgeven met waterverf. Ik krijg meer het gevoel in Parijs te zijn dan in de Elzas.
Doch is de naam ‘Petite France’ niet afkomstig van klein Frankrijk, maar van het eens hier gevestigde ziekenhuis die patiënten met syfilis behandelden. Gezien deze ziekte binnengebracht werd door Franse huurlingen werd dit in het toenmalige Duitse Strasbourg ‘die Franzosenkrankheit’ genoemd.
Ooit behoorde deze buurt tot de armste en donkerste buurten van Straatsburg. De smoezelige geur van huiden en leer dreef door de steegjes. Leerlooiers, molenaars en misdadigers deelden dit gebied. In de loop der tijd is deze buurt echter getransformeerd en herrezen uit zijn bedompte verleden. Met de trotse uitstraling van een feniks die herboren is uit de as, is deze buurt opengebloeid met culturele diversiteit en bruisende activiteit. De levendige geur van ambachtelijk vakmanschap vermengt zich met de aroma’s van heerlijk eten, waardoor de smalle straatjes nu bezaaid zijn met gezellige cafés en eetgelegenheden. Deze buurt, die eens bekend stond als een schaduwrijk bolwerk van ontbering en misdaad, is nu een levendig en bruisend centrum geworden, waar verleden en heden harmonieus samenkomen.
Pont du Faisan
Na de lunch wandelen we verder langs het water. Vanop de promenade kijken we toe hoe de rondvaartboten, volgeladen met toeristen, over het water glijden. Behalve wandelen kun je ook een tocht maken met de rondvaartboot. Dan krijg je deze pittoreske buurt op een geheel andere manier te zien en te horen via de audioguide. We kijken toe hoe de ‘Pont du Faisan’ opengaat om één van de boten door te laten. Deze hydraulische draaibrug over de Ill werd in 1880 gebouwd. In die tijd diende de houten brug volledig manueel via een slinger gedraaid te worden. Uiteraard wordt de huidige metalen brug, gerenoveerd in 1999, nu opzij gedraaid via een druk op de knop. Een leuke trekpleister om even bij stil te blijven staan.
Wat vond ik nu van een citywalk?
Na bijna 7 km wandelen doorheen de stad komen we terug aan ons beginpunt en gaan op zoek naar de parking. Gelukkig niet moeilijk te vinden, maar we hadden misschien toch beter ‘een 📍dotje’ gezet op de map…Je weet maar nooit!
Zoals ik al zei…’veel city-bezoeken hebben we niet op de teller staan’ en dat is misschien wel jammer. Alhoewel een stadswandeling totaal niet kan tippen aan een wandeling in de natuur, naar mijn gevoel dan toch, heb ik er wel van genoten. De drukte in de stad vind ik minder, maar Straatsburg heeft heel wat mooie highlights die een bezichtiging waard zijn. Ergens heb ik wel spijt dat we maar een paar uurtjes hadden, waardoor we te weinig tijd konden nemen om de stad en zijn historische achtergrond te leren kennen. Zo vond ik het achteraf bijzonder jammer dat we geen bezoekje hadden gebracht aan de Notre Dame Kathedraal of een kijkje te nemen op het dakterras van de barrage Vauban. Ook lijkt het me interessant om eens een concert of ballet te volgen in de Opéra Nacional. Om de bezichtiging van deze stad helemaal tot zijn recht te laten komen, zouden we er uiteraard meerdere dagen voor moeten uittrekken. Mijn voorkeur gaat nog steeds uit naar de vrijheid en de rust die je ervaart in de natuur, maar misschien moeten we toch eens wat meer tijd/dagen inplannen om ook de bijhorende steden te bezoeken.
Citywalk Strasbourg: praktisch
- Info wandeling: https://www.komoot.com
>> bij inspiratie: Waar wil je heen? Strasbourg intypen en dan krijg je verschillende mogelijkheden van stadswandeling in en rond Strasbourg. - Zwaarte: licht
- Lengte: naar eigen keuze