Etappe 12: van A Escravitude naar Santiago: 20,5 km – 487 HM+
En zo zijn we alweer bij de laatste dag… wat is het voorbijgevlogen!
Vandaag was eigenlijk precies zoals de afgelopen dagen. We zitten nog steeds vast in een hardnekkige regenzone die het wandelen nét wat minder leuk maakt.
Begrijp me niet verkeerd: ik kan best tegen een bui, maar de afgelopen dagen leek het wel of de kraan niet meer dichtging. Daar word ik eerlijk gezegd toch een beetje down van. Opgeven doen we natuurlijk niet — maar een streepje zon zou echt wonderen doen!
Ondanks de regen blijft het toch bijzonder om Santiago binnen te lopen.
Al moet ik eerlijk zeggen dat ik de aankomst via de Camino Primitivo een stuk mooier vond. Dit keer komen we langs een lange straat vol huizen, appartementen en winkels — het voelt een beetje alsof we via de achterdeur binnenkomen.
Regen of niet, in Santiago krioelt het van de mensen. Het is dan ook een druk Paasweekend en dat merk je niet alleen aan de menigte, maar ook aan de hotelprijzen: die zijn in vergelijking met vorig weekend flink omhooggeschoten. Gelukkig hadden we al aan het begin van onze tocht een overnachting vastgelegd, zodat we niet alsnog ver buiten de stad hoefden te slapen.
We volgen de stroom naar het Praza do Obradoiro. Het is niet moeilijk te vinden — we hoeven alleen maar af te gaan op het vrolijke geroezemoes van pelgrims die hun laatste stappen zetten.
Een mix van opluchting, trots en blijdschap hangt in de lucht. Bij elke stap dichterbij groeit het besef: we hebben het weer gehaald. De imposante kathedraal verschijnt voor ons, natgeregend maar onverstoorbaar, en ondanks de grijze lucht voelt dit moment altijd weer bijzonder.
+/- 300 kilometer.
+/- 4.500 hoogtemeters.
Eén regenjas, vaak kletsnat maar altijd dapper.
En voeten die bleven gaan, zelfs als ze liever niet wilden.
We liepen langs de zee, over heuvels, door bossen en dorpen.
Langs stilte, gesprekken, regenbuien en zonnestralen.
De weg gaf alles: modder, magie, vermoeidheid en verwondering.
En vandaag, samen met 3439 anderen, kwamen we aan.
Santiago in zicht.
Hart vol, hoofd stil.
Dankbaar voor elke stap.

